عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ « 1 » . « شيطان سوگند ياد مىكند كه اى پروردگار ! به عزّت تو قسم كه من يكايك از افراد بشر را اغواء و گمراه ميكنم مگر آن بندگان تو را كه مُخلَص و پاكيزه شده باشند . » يعنى بندگانى كه دوره اخلاص را گذرانيده‌اند و از مقام مُخلِصين ( به كسر لام ) فراتر رفته و از مجاهدات نفسانيّه بيرون و پاك و پاكيزه خارج شده‌اند ، شيطان به آنها دسترسى ندارد . و ديگر آنكه مُخلَصين ، حمد و ثناى حضرت حقّ را چنان كه شايستهء اوست بجاى مىآورند : سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ . « 2 » « پاك و منزّه و مقدّس است خداوند از آنچه او را توصيف مىكنند مگر بندگان مُخلَص پروردگار ( كه آنچه او را توصيف مىكنند سزاوار اوست ) . پس تمام افراد نمىتوانند خدا را حمد و ثنا گويند و تمجيد و تقديس كنند مگر اين دسته . » و ديگر آنكه : فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ . « 3 » « همهء مردم در روز قيامت براى حساب و كتاب و عَرْض در پيشگاه حضرت حقّ حاضر گرديده ميشوند مگر بندگان مُخلَص خداوند . » اصولًا آن وحشت‌هاى روز قيامت و طول كشيدن پنجاه هزار سال براى حساب و كتاب و سائر مواقف قيامت و آن دستگاه عريض و طويل براى

--> ( 1 ) آيه 40 از سورهء 15 : الحجر ( 2 ) آيه 160 ، از سورهء 37 : الصّافّات ( 3 ) قسمتى از آيه 127 و آيه 128 ، از سورهء 37 : الصّافّات